-
नवरात्रीचे नऊ दिवस संपले की, चाहूल लागते ती दसर्याची. नऊ दिवसाची लगबग थोडीशी कमी होते, आणि उजाडतो दसर्याचा दिवस. दसर्याचा हा दिवस प्नत्येकजण आपापल्या पध्दतीने साजरा करत असतो. यांत्रिकीकरण झालेल्या या युगात पुर्वीसारखा लहान मुलांमध्ये दसर्याचा उत्साह दिसून येतं नाही. काय मग मुलांनो जाणून घ्यायचयं का कसा साजरा व्हायचा दसर्याचा सण? चला तर मग...  
   दसर्याच्या दिवशी सकाळी सकाळी  झेंडूच्या फुलाचे तोरण घराला, दरवाजाला लावले जायचे, मग सगळ्या देवांची पुजा करून, घरातील हत्यारांची, सरस्वतीची पूजा केली जायची. यावेळीस लहान मलांच्या व'ा पुस्तकांना देखील पुजण्याची आपल्याकडे पध्दत असते, त्यामुळे ईतर दिवशी वह्या पुस्तकांना कंटाळलेली हि चिल्ली-पिल्ली दसर्याच्या दिवशी मात्र या व'ा पुस्तकांसमोर हात जोडून उभे राहताना दिसून यायची. या शुभ प्नसंगी वहिवर सरस्वतीचे चित्र काढून, त्यासोबत आपट्यांच्या पानांची पुजा देखील ही मुले अगदी मनोभावे करताना त्यांच्या चेहर्यावरील भाव अगदी निरागस असायचे. मुलांनो या दिवशी आपट्यांच्या पानांना सोनं असे संबोधले जाते. आपट्याची पानं नव्हे तर सोनं घरी आलेलं असायचं. आधी देवबप्पाला आणि मग नंतर मोठ्यांना हे सोनं देऊन हि चिल्ली-पिल्ली सगळीकडे सोनं वाटण्यासाढी छान छान कपडे घालून तयार होतं असे. त्यांना या बदल्यात  कोणी आशीर्वाद देत, तर कोणी गोड गोड खाऊ, तर कोणी छान छान भेटवस्तू. त्यांचे ते चिमुकले हात सोन्यांच्या पानांनी भरुन जाई. मिळालेल्या चॉक्लेट्स, गोळ्यांनी या चिमुकल्यांच्या आनंदाला कशाचीही तोड राहत नसे. काही ठिकाणी छोट्या-छोट्या कुमारिकांचे पाय धुऊन, हळद-कुंकू , भेटवस्तू देऊन त्यांचे पूजन केले जायचे, जेव्हा मोठ्या मोठ्या बायका त्यांच्या ईवलुश्या पायांना हात लाऊन नमस्कार करायच्या तेव्हा तर या लहान मुलींच्या चेहर्यावरचा आनंद बघण्यासारखा असे. दसर्याच्या दिवशी आणखी एका गोष्टीच कौतुक या लहान मुलांमध्ये कौतुक असायचे ते म्हणजे ‘‘रावणदहन’’ दहा तोडांच्या महाकाय रावणाला जळताना पाहून कार्टून मधीलं एखादं विलन कॅरेक्टरला मारल्यावर जो उत्साह असतो, त्याप्रकारे पुतळ्याला जळताना पाहून हि चिल्ली-पिल्ली उड्या मारून धम्माल करत असे. आणि या दिवशाची सांगता आजी- आजोबांच्या मांडीवर डोकं ठेऊन रावणदहनाची गोष्ट ऐकत या पिटुकल्यांचा सण संपन्न होतं असे.
  काय मग मुलांनो मज्जा आली ना हा लेख वाचून? चला तर मग थोडं त्या मोबाईलच्या अ‍ॅप मधून बाहेर निघुन यावर्षीचा दसरा जरा हटके पध्दतीने साजरा करुया. 



Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

मृगजळ आणि त्याचे वयानुसार बदलते अर्थ

-
Image
लहानपणी मृगजळ म्हणजे बालभारतीच्या पुस्तकातील वाळवंट आणि मृगजळाच्या आशेमागे धावणारी ती हरीण . एवढाच काय तो त्या मृगजळाचा अर्थ माहित. त्यात आपण सगळे ठरलो मुंबईतले. आणि मुंबई म्हणजे आजकाल तर पावसाचे चार महिने सोडले तरी वर्षभर हा पाऊसच असतो . त्यामुळे वाळवंट फक्त आपल्याला चित्रपटापुरतच काय ते ठाऊक . कारण जिथे  वाळवंट माहित नाही तिथे मृगजळ समजणे थोड अवघड जाणारच . पण जसे जसे मोठे होत गेलो तस तसे नव्याने मृगजळाचा अर्थ उलघडत गेला .          मृगजळ म्हणेज भास , आभास. मग थोड मागे गेल्यावर अस कळलं कि ; लहानपणी बाबा परीक्षेत चांगले गुण मिळाल्यावर एखादी नवीन गोष्ट घेऊन देणार असे Promise करायचे आणि ती वस्तू यायच्या आधीच त्या वस्तूविषयीचे भास हे सतत होत रहायचे. आणि मग ती वस्तू मिळवण्यासाठी खूप अभ्यास करायचा आणि त्या पुस्तकातल्या हरणासारखं त्या मृगजळा परी भासणाऱ्या वस्तूमागे धावत राहायचं..     मग थोड मोठं झाल्यावर म्हणजेच कॉलेजमद्ये आल्यावर मृगजळाचा अर्थ नव्याने कळू लागला . कॉलेज म्हणजे सळसळणार रक्त , मनात एक प्रचंड उर्जा आणि काहीतरी करून दा...
Read more

शुभ मंगल "सावधान"

-
Image
डोक्यावर अक्षता पडण्याच्या वेळी म्हटलं जाणारं शुभ मंगल सावधान का म्हटलं  जातं. ' सावधान म्हणजे पुढे धोका आहे जाऊ नये हा असाच असतो.   एकप्रकारचा तो ईशारा असतो. तरीही आंतरपाटाच्या दोन बाजूंना असणारे ते दोघेही भटजींचा हा मंत्र अगदी हसतमुख रित्या ऐकत असतात . भटजी जणू   शक्य तितक्या कठोर , रुक्ष , मोठ्या स्वरात ' सावधान ' उच्चारून   ईशारादेत असतो. पण त्या दोन व्यक्तींना आनंदाच्या आणि कौतुकाच्या माहोल मध्ये काही समजून येत नाही. आणि नकळत ते दोघेही   हव्या हव्याश्या वाटणाऱ्या No Entry मध्ये प्रवेश करतात .      सुरवातीला सगळं छान अगदी मराठी चित्रपटातात दाखवतात ना तसं नजर लागण्याजोगं. पण जस चिंगम चघळून त्याची साखर संपून जाते त्याप्रमाणे नवीन लग्नसराई जुनी होत गेली कि तिच्यातली गोडी कधी हवेत विरून जाते त्या दोघांनाही   कळतं नाही मग रोमियोचा होतो   हिटलर आणि त्या ज्युलीएट ची होते दुधारी.   तेव्हा त्या तेव्हा त्या दोघांनाही आठवतो भटजीने म्हटलेला तो मंत्र “ शुभ मंगल सावधान ”            तुझ्या...
Read more

वृत्तपत्रांमध्ये जाहिरातींचा बोलबाला

-
Image
वृत्तपत्र हे एका आरशापेक्षा कमी नसते. जगातील कानाकोप-या पासुनची इतंभूत माहिती यामध्ये वाचायला मिळते. म्हणूनच या माध्यमाला समाजाचा आरसा असे म्हटले जाते. या माध्यमाध्ये ईतर माध्यमांपेक्षा समाज बदलण्याची जास्त ताकद असते. पूर्वी एकच वृत्तपत्र एकाच जागी वाचायला मिळे, परंतु आत्ता जेवढ्या भाषा तेवढी वृत्तपत्रे अशी परिस्थिती पाहायाला मिळते. प्नादेशिक आणि इंग्रजी भाषेतील वृत्तपत्रे जागरुक व चोखंदळ वाचक वाचताना दिसू न येतात.   सध्या अनेक भाषांतील वृत्तपत्र असल्याची आपल्याला दिसून येतात. आणि या वृत्तपत्राचा वाचक वर्ग देझील वेगवेगळा असतो. आपला वाचगवर्ग टिकवून ठेवण्यासाठी किंवा आपल्या वृत्तपत्राकडे जास्ती जास्त वाचकवर्ग खेचण्यासाठी पत्रकाराला नाना प्नकारचे प्नयत्न करावे लागताता. त्यातील एक म्हणजे जाहिराती.. पूर्वी वृत्तपत्रामध्ये एखाद दुसरी जाहिरात असायची परंतु सध्या काळात संपूर्ण पानभर जाहिराती देण्याचा ट्रेंड सुरु आहे. वृत्तपत्राच्या खपासाठी जाहिरातींवा घेतलेल्या आधाराचा काही वेळेला अतिरेक होताना दिसतो. जाहिरातींमुळेच वृत्तपत्राच्या पानांची संख्या अवाचा थवा होऊन जाते. जाहिरातींचे कॉल्मस ...
Read more